Het Hermannetje

De schoolkrant van het Hermann Wesselink College

Zucht, terug naar school

Heerlijk, die zes, of eigenlijk zelfs zeven weken zomervakantie! Hoewel er in Nederland, op een paar dagen na, niet veel van de zomer te merken was. Maar ja, er zijn ergere dingen. Een aantal weken geen school is wel even een verademing, ondanks dat je in je vakantie eigenlijk al weer vrij vroeg wordt geconfronteerd met school. Naast het feit dat ik ongeveer alle literatuur die sinds mensenheugenis is geschreven heb moeten lezen (oké, oké, misschien een klein beetje overdreven, maar toch zeker wel de helft!) en ik een profielwerkstuk heb dat ook nog tussen alle vakantieplannen, feestjes en afspraken met vrienden en familie door moet worden gedaan, is het ook weer tijd voor het kopen van nieuwe schoolspullen. En dat is dan toch meestal wel weer leuk, hoewel het dit jaar ietsjes problematischer was dan voorgaande jaren. Nieuwe schoolspullen kopen, ja, maar waar precies? Aangezien de Schoolcampus toch wel the place to be was, het walhalla der schoolspullen, het paradepaardje van de V&D. Hoe dan ook, als ik dan uiteindelijk uit drie winkels al mijn nodige pennen, potloden, schriften, mappen, kaftpapier en snelhechters (over snelhechters gesproken, waar blijven die dingen toch altijd?) heb gehaald, is mijn setje schoolspullen voor het komende jaar weer compleet.

Natuurlijk moeten er ook boeken worden gekaft, hét jaarlijkse knip-, plak- en vouwfestijn. Het uitgekozen moment om lekker fanatiek aan de slag te gaan met stickers en washi-tape. Tijdens het stickeren kijk ik ook meteen maar even wat mij dit jaar weer te wachten staat. Dat is van korte duur, want ik klap van schrik mijn boek weer dicht en verstop het ergens achterin mijn kast. Dat zie ik over een paar weken wel.

Dat die ‘paar weken’ een relatief begrip is, blijkt altijd weer in de vakantie, want mijn tijdsbesef is dan altijd ver te zoeken. Op school weet ik toch meestal wel op de minuut de tijd en in de vakantie gok ik altijd maar dat het ergens tussen juli en september moet zijn. Maar zodra de borden met ‘de scholen zijn weer begonnen’ weer overal hangen, weet ik précies hoe laat het is.

En als het dan toch eenmaal zo ver is, ik mijn stalen ros in de fietsenstalling parkeer en voor het eerst in zes weken mijn voet weer over de drempel zet, voelt het niet alsof er zes weken zaten tussen nu en de vorige keer dat ik binnenstapte. Hoogstens een lang weekend, want de vakantie is echt voorbijgevlogen. Daarom heb ik meteen een goed voorstel aan de schoolleiding om het jaar mee te beginnen: confronteer de leerlingen en docenten dit jaar voor de verandering maar vrij vroeg met vakantie!

Voor mij, en voor de rest van deze redactie, is dit het laatste jaar dat we hier onze roosters ophalen, introducties hebben en de jaaropening bijwonen. Wie weet waar we volgend jaar rond deze tijd zijn. Misschien wel in een vliegtuig naar een of andere exotische bestemming, vanwaar we al backpackend de wereld gaan verkennen. Of al hard aan het werk bij een leuk bedrijf. Of ergens op een universiteit, beginnend aan een nieuwe studie. Ach, dat zien we dan wel weer, we gaan eerst maar focussen op ons laatste jaartje hier. Oh ja, en wanneer is het weer vakantie?

« »

© 2019 Het Hermannetje.