Al veertig jaar lang is meneer Van Beek een opvallend figuur op school. Als docent Nederlands gaf hij vooral les aan het vwo, maar aan dit tijdperk is nu een einde gekomen: meneer Van Beek gaat na de zomer genieten van zijn welverdiende pensioen. Uiteraard liet de redactie van ‘Het Hermannetje’ dit niet gebeuren zonder deze docent te strikken voor een exclusief interview waarin we verrassende dingen ontdekten!

Als onze twee redacteuren Noah en Marie-Christine de B-vleugel inlopen, zit meneer Van Beek al keurig in zijn lokaal klaar voor het interview. En hoewel er vaak wordt geklaagd over de B-vleugel (er hangt zoals gebruikelijk een papiertje met ‘raam defect: niet openen’), is Van Beek erg tevreden met zijn lokaal. Sterker nog, hij heeft er zelf jaren geleden voor gezorgd dat de sectie Nederlands hierin lesgeeft. “In het nieuwe schoolgebouw van 2021 moet een goede luchtverversingsinstallatie komen of de ramen moeten gewoon open kunnen. Heerlijk lijkt me dat.”

Al snel gaat het gesprek echter over de toekomst, want er staat meneer Van Beek een leuke en spannende tijd te wachten na zijn pensioen. “Ik ga een maand naar Japan in oktober! Japan heeft me altijd al gefascineerd. Bovendien is het een land met een eeuwenoude cultuur, een land dat nog nooit bezet of gekoloniseerd is geweest, maar dat tegelijkertijd heel modern is. Deze reis is dus zeker wel een reden geweest om uit te kijken naar mijn pensioen.”

Dit blijkt echter lang niet de  enige reis te zijn die op de planning staat. Hoewel niet alle leerlingen dit van meneer Van Beek zullen verwachten, is hij nogal een globetrotter! Op zijn bucketlijst staan dan ook nog vele vakanties. “Ik heb altijd al Chili van het zuidelijkste naar het noordelijkste punt willen doorreizen. Dat heb je uiteraard niet even in één maand gedaan, dus daar wacht ik mee tot mijn vrouw ook gepensioneerd is, zodat zij mee kan.” Daar houdt het echter niet bij op, want ook andere landen hebben Van Beeks interesse. “IJsland en Midden-Afrika lijken me prachtig. Ik ben alleen in Zuid-Afrika en Uganda geweest en vooral dat laatste land vond ik ontzettend mooi. En als we toch bezig zijn lijken de Victoria Watervallen me geweldig om te zien. Met Noord-Amerika en Oceanië heb ik niet zoveel, dat is me te westers.”

Deze liefde voor reizen werd gevoed door zijn driejarige verblijf op Aruba waar hij ook Nederlandse les gaf op een middelbare school. “Eén van de redenen om met mijn gezin naar de Antillen te verhuizen, was dat Aruba zo’n mooie uitvalsbasis vormde om Midden- en Zuid-Amerika te verkennen, iets waar we gretig gebruik van maakten.” Deze drie jaar omschrijft Van Beek dan ook als ‘een grote vakantie’. “Je kon maar drie dingen doen op het eiland: barbecueën, naar een casino gaan en op het strand liggen. Maar ja, zelfs prachtig weer gaat vervelen.”

Toch is er nog een reden geweest voor meneer Van Beek om na drie jaar weer les te geven in Nederland. “Men is hier wat assertiever, er heerst echt die ‘onderhandelingsmentaliteit’. Daar wordt wel eens op gemopperd door collega’s: leerlingen willen altijd alles eruit halen wat erin zit. Maar zo’n mentaliteit bestaat helemaal niet op de Antillen. Ik vind lesgeven hier dan ook echt veel leuker. Op Aruba durfde in de klas niemand van de leerlingen een vraag te beantwoorden totdat je een beurt gaf, in Nederland krijg je al genoeg reacties uit de klas als je een open vraag stelt.”

Lesgeven kent echter ook enkele nadelen. Meneer Van Beek weet niet hoe snel hij antwoord moet geven als wij hem vragen wat er dan minder prettig is aan docent zijn of aan het HWC. “Oh, genoeg, genoeg! Het ergste van dit vak is het nakijken. Ik heb al gezegd, het lijkt me echt heerlijk om straks eens terug te komen op het HWC om nog eens in te vallen, maar ik ga niet meer nakijken. Dat mogen mijn lieve collega’s zelf doen, hahaha.” Ook over het algemene schoolbestuur heeft meneer Van Beek wel wat kritiek. “De inspraak van leerlingen is altijd te weinig geweest op deze school. Het probleem is alleen vaak dat veel leerlingen ook zelf niet zo enthousiast zijn om hier gebruik van te maken. Daarom hoop ik dat kwesties zoals een eventueel 60-minutenrooster zeker eerst aan de leerlingen voorgelegd zullen worden.” (Dat is gelukkig net gebeurd, red.).

Cliché minnende interviewers die wij zijn, kunnen we meneer Van Beek niet laten gaan zonder een laatste laatste vraag te stellen: wat gaat hij nou het meeste missen aan onze school? Lang hoeft hij hier niet over na te denken. “Dat is uiteraard vooral de contacten met collega’s en leerlingen. Ook zal het wennen worden om niet bij interessante onderwerpen, artikelen en boeken meer te kunnen bedenken: oh, dit is wel iets leuks voor in de les! Ik blijf natuurlijk zelf veel lezen, maar ik zal niet meer die praktijkervaring erbij beleven die lesgeven zo leuk maakt.”

 

Uiteraard legden we meneer Van Beek ook wat duivelse dilemma’s voor.

 

Groente of fruit?

Groente, keurig 2 ons per dag!

 

Krijtbord of whiteboard?

Krijt natuurlijk, want ik heb nooit zo’n viltstift bij me en dan zit je altijd weer met het probleem dat je die ergens vandaan moet halen, veel te veel gedoe. Geef mij maar gewoon een krijtje en een bord. Je zit alleen wel altijd onder het krijt, maar dan moet je maar nooit een zwarte broek aandoen.

 

Zonvakantie of wintersport?

Ik ben vooral dol op (warme) stedentrips. Misschien een vreemde hobby, maar ik bezoek dan graag begraafplaatsen. Die zeggen veel meer over de cultuur van een land dan de winkels. In Portugal bijvoorbeeld lijken alle graven wel kleine kerkjes, terwijl op Aruba slechts muurtjes staan. Ik vind het heel bijzonder om zo de verschillen te zien.

 

Teletop of Magister?

Pff, Magister natuurlijk, Teletop was waardeloos. Het was ook altijd zo onhandig om het naast Magister te moeten gebruiken, dat kostte veel tijd.

 

60- of 80-minutenrooster?

80! Veel langer moet het niet worden, maar korter ook niet. Ik vind het zo wel plezierig.

 

Foute werkwoordsvorm of formuleringsfout?

De werkwoordsvormen, ja, als die niet goed gaan dan erger ik me daar het meest aan.

 

Liefaard of Kozijn?

Geen van beide, hahaha, meneer Huizinga graag! Hij was nog voor meneer Liefaard rector van het HWC. Het was een schat van een man, een echte people manager.

 

Deze docent Nederlands in hart en nieren heeft dan ook nog een laatste advies, kort maar krachtig, dat hij aan ons leerlingen wil meegeven. “Blijf lezen deze zomer! Probeer er vooral veel plezier aan te beleven, want er is niets fijners dan wegduiken in een goed boek.”

Meneer Van Beek, we zullen u missen.