1We zijn weer geland! Na een ontzettend gave week in Genève (Zwitserland) zijn we weer terug in Nederland. We hebben veel gezien, gehoord, gedaan, gelachen en meegemaakt en na een kleine steekproef kwamen we tot de conclusie dat wij er totaal geen last van zouden hebben als de themaweek werd verlengd met een dag. Of twee. Of drie.

De eerste dag van de themaweek begon vroeg, erg vroeg: we werden namelijk om 5.00 uur al op Schiphol verwacht. We kwamen netjes op tijd aan op Genève Aéroport en pakten de trein, op naar het hostel voor de bagagedrop. Toen kregen we onze eerste opdracht, een selfie-puzzeltocht (eigenlijk een beetje Wie is de mol-achtig; je gaat naar het buitenland en je krijgt daar opdrachten). We moesten zeven selfies maken, waarvan vier op specifieke plekken, namelijk ‘de klok’, ‘de fontein’, ‘de kanonnen’ en ‘het pleintje’. Een zéér duidelijke opdracht, aangezien we in het land van de klokken zaten en het er stikt van de pleintjes. Onze groep, bestaande uit Aslinur, Bryan, Casper, Evianne, Hidde, Lahiru, Marieke, Nienke, Olivier, Serafine, Tom et moi, had de fontein zo gevonden. We ontfutselden meneer Bangma en meneer Hidden de locatie van de klok. De kanonnen en het pleintje waren een grotere uitdaging. Gelukkig hadden we onze eigen reisleider Bryan met een internetbundel. Helaas had ook Google geen idee toen we het over ‘kanonnen Genève’ en ‘pleintje Genève’ hadden. Uiteindelijk kozen we een pleintje en vonden we met behulp van Serafines kennis van de Franse taal (en een beetje die van mij) de kanonnen. We hadden net een plan de campagne gemaakt, om maar even bij het Frans te blijven, toen we meneer Hidden en meneer Bangma tegenkwamen, die ons vertelden dat we niet ‘het’ plein hadden gevonden, aangezien zij net van dat plein vandaan kwamen. Gelukkig was ook de laatste selfie zo gepiept en maakten we ons op voor het bezoek aan de VN. Dat was echt een mooi gebouw en zeer goed beveiligd. We werden grondiger gecheckt dan op Schiphol! We kregen een rondleiding door het hele gebouw en kregen veel feitjes te horen, bijvoorbeeld over het VN-logo: de olijfbladeren staan voor vrede, de wereld in het midden is onafhankelijk afgebeeld. De VN-kaart is getekend vanaf de Noordpool en heeft geen specifiek middelpunt. ’s Avonds hebben we gezamenlijk gegeten en het spel ‘Weerwolven van Wakkerdam’ gespeeld (wie kent het niet?).

3Op naar dag twee, het Rode Kruis en Mont Salève. Bij de presentatie van het Rode Kruis over vluchtelingen moest een aantal van ons nog een beetje wakker worden, maar tijdens de wandeling op de Mont Salève in Frankrijk kwam dat helemaal goed. We werden zen van de boeddhistische tempel en van een geweldig spel waarbij je moest zorgen dat een balletje een parcours met obstakels aflegde. Ook hebben we in een schattig theehuisje gekaart en warme chocolademelk gedronken. ’s Avonds mochten we zelf beslissen waar we gingen eten.

Dag drie begonnen we met een museumbezoek aan Muséum d’Histoire Naturelle, een geweldig museum! We hebben veel dieren gezien en tot slot gestreden om onze eigen plastic dinosaurustand, die we konden winnen met het voltooien van opdrachten. Daarna gingen we naar de deeltjesversneller bij CERN, l’Organisation européenne pour la Recherche nucléaire. En ja, het klopt dat de afkorting niet helemaal klopt met de naam. Eerst was de naam namelijk Conseil Européen pour la Recherche Nucléaire, maar de commissie werd later een organisatie. De afkorting is niet gewijzigd, vanwege het feit dat OERN gewoon minder goed klinkt dan CERN. Tegenwoordig wordt het ook wel Laboratoire européen pour la physique des particules genoemd. Dat was gaaf om te zien. De deeltjesversneller bestaat uit ringen, de grootste met een diameter van 27 kilometer, die onder de grond van Genève en Frankrijk liggen. We hebben ontzettend veel gezien en gehoord en ons verbaasd over de grootte en de complexiteit van heel CERN. En natuurlijk over het feit dat je een helm op mocht, dat je honderd meter onder de grond zat, dat CERN het internet heeft uitgevonden en dat er overal bordjes met ‘danger’ hingen in verband met het stralingsgevaar. Toen was de reis al weer bijna over (waar we overigens constant aan werden herinnerd door Nienke die met een knipoog zei: ‘Weet je dat we morgen al weer naar huis moeten?’ Waarop iedereen antwoordde: ‘Houd je mond!’), maar gelukkig hadden we nog een hele avond en een ochtend voor de boeg.

De laatste morgen zouden we nog maar kort in Genève zijn en dat terwijl we nog helemaal niet hadden geshopt voor souvenirs! Dat hebben we gedaan voordat we naar het ICT-museum gingen, waar we een lezing over privacy kregen en waar we een echte cybercrimineel ontmaskerden (oké, niet helemaal echt, het was in een spelletje). Daarna gingen we naar het vliegveld en kwamen wij tot de conclusie dat we iets langer in Genève zouden blijven dan verwacht, aangezien alles wat tegen kon zitten, tegenzat. Vertraging. En niet zo’n beetje ook. Uiteindelijk landden we rond 18.30 op Schiphol en stonden we om 19.00 uur bij de gate, in plaats van 16.50. Desalniettemin was het een ontzettend gezellige topweek; iedereen nogmaals bedankt daarvoor!5